De pan van Pien

Kim won met haar ingezonden recept een waardebon ter waarde van 35 euro om haar eigen kookboek te maken. Ze mocht het recept ook insturen als gastblog op ‘de pan van Pien’.

Toen ik hier, op de pan van Pien, las dat Pien een winactie hield wist ik dat ik mee wilde doen. De opdracht was om je favoriete recept te delen en mijn keuze was al snel gemaakt: salade kip en gamba’s. Toen ik vorige week te horen kreeg dat ik met dat recept had gewonnen was ik natuurlijk hartstikke blij. Vandaag deel ik met jullie dit heerlijke recept met mijn eigen twist!

Ik het recept zo aangepast dat vrijwel iedereen het lust. Wil je toch liever het originele recept aanhouden? Dan kan!

Benodigdheden (voor 2 personen):
1 zak ijsbergsla
1 doosje cherrytomaatjes
1 doosje haricots verts
1 rode ui
125 gram gamba’s
100 gram kipfilet in blokjes

Voor de marinade:
2 tl sambal (aardbei)
3 el olie

Bereiding:
1. Marineer de kip blokjes en de gamba’s in de marinade van sambal (naar keuze) en de olie voor ongeveer 15 minuten. Je kunt de schaal waarin alles ligt te marineren eventueel in de koelkast zetten. Blancheer de haricots verts en snij de overige groenten.

2. Leg de gemarineerde kip in de pan en bak tot deze gaar is. Doe de gamba’s in dezelfde pan als de kip en bak dit voor ongeveer 5 minuten mee. Maak het bord op met ijsbergsla, leg daarboven op de gesneden groenten en de geblancheerde haricots verts en schep daar overheen de kip en gamba’s.

Serveertip: gebruik je deze salade als avondmaaltijd? Kies er dan voor om geroosterd brood of stokbrood met kruidenboter erbij te serveren. Dit zorgt ervoor dat het net even iets meer vult.

Eet smakelijk!

Sinds gisteren heeft Mireille haar eigen kookblog! Kijk voor meer lekkere recepten van Mireille op Eitjekookt!

Natuurlijk is dineren in chique restaurants één van de leukste (en lekkerste) dingen… maar ook als Foodie heb je wel eens zin in een lekkere vette hap.

Ik moet eerlijk opbiechten dat de burgers bij MacDonalds en Burger King er bij mij op zijn tijd best wel ingaan als ik erge trek heb (bv. Na een avondje stappen), maar er gaat toch niks boven zelfgemaakte, met liefde bereidde slow-fastfood. Dan weet je tenminste écht wat er voor vlees in je burgertje zit!

De hamburgers die ik maakte zijn gebaseerd op een recept van Gordon Ramsey en zijn nét even een tikkeltje anders dan anders dankzij de blauwe kaas die er doorheen gaat.

Ingrediënten (voor 3 á 4 personen)
Voor de burgers
500 gram biologisch mager rundergehakt
1 sjalotje (fijn gesnipperd)
50 gram blauwe kaas
een klein bosje bieslook (fijn gehakt)
paar druppels tabasco
1 theelepel worcestersaus
½ theelepel Franse mosterd
Olijfolie
peper en zout

Voor erbij
Hamburgerbroodjes
Tomaatje (in plakjes)
Avocado (in plakjes)
Sla
ketchup en mayonaise

Bereiding
Voor de hamburgers voeg je al de ingrediënten samen behalve de olie. Deze gebruik je om de burgers mee te bestrijken voor je ze gaat grillen. Het is handig om te proeven, zeker omdat je met ingrediënten als tabasco en worcestersaus niet gelijk te gul moet zijn. Haal daarom een klein balletje van het mengsel af en bak deze in de koekenpan. Als de smaak nog niet goed is, experimenteer dan met het extra bijvoegen van de smaakmakers. Niet te wild hoor, zowel de worcestersaus, mosterd als de tabasco zijn op hun eigen manier pittig van smaak. Als je de tijd hebt, laat je gehakt dan in een afgedekte schaal rusten in de koelkast, zodat alle smaken lekker op elkaar in kunnen werken. Maar als je deze tijd niet hebt, kun je gelijk na het mengen al 3 grote of 4 medium burgers maken van het gehaktmengsel. Ook dan krijg je heerlijke burgertjes, kan ik je vertellen!
Een handige tip voor het draaien van de burgers: maak je handen nat met koud water, het gehakt plakt nu minder erg aan je handen vast. Als je een paar mooie burgers hebt, kun je ze met olijfolie bestrijken. Vervolgens bak je ze in de voorverwarmde grillpan. Als je het vuur middelhoog hebt staan, krijg je na een minuut of 7 mooie burgers met grilstreepjes die van binnen nog een beetje rosé zijn. Zijn er zwangere vrouwen in the house, maak de burgers dan wat platter zodat ze van binnen ook doorbakken zijn.

De broodjes kun je ook nog even in de grillpan leggen. Beleg ze daarna met sla, tomaat en avocado. Burgertjes erop en afmaken met saus naar keuze.

En dan: lekker de handen vies maken, genieten maar!

;

Reeds eventjes voor ‘het grote moment’ heeft Pien gevraagd of wij een stukje wilden bloggen – nu weet Pien dat posten op internet favoriet is bij mij, en ik heb in dit geval dus ook echt met liefde een stukje geschreven. De dag na ‘het grote moment’, ben ik eens aan de slag gegaan..met een pompoen! En geloof het of niet, lid van de kookclub zijnde, dit was de eerste pompoen die ik ooit klaargemaakt heb voor een avondmaal…in het verleden heb ik alleen sierpompoenen in huis gehad! ;-)

Van de buren van een vriendinnetje, en via haar (Marije!) heb ik een in eigen tuin gekweekte biologische pompoen gekregen (die ook een week ofwat nog als sierpompoen in mijn keuken heeft gelegen :-)), hier moest dus wat moois van gemaakt worden!

Nu doe ik regelmatig inspiratie op via de Allerhande (fijn magazine blijft dat toch!) – en zo deze keer weer. In het oktober magazine stond wel een pittig receptje!

In een pan 2 uien (gesnipperd), 2 tenen knoflook (geperst) en 1 rode peper (zaadlijsten verwijderd) fruiten in 3 eetlepels zonnebloemolie en 2 eetlepels kerriepoeder;
Pompoen in partjes erbij & het geheel een tweetal minuten roerbakken;
800 ml kippenboullion of groentebouillon (tablet) erbij toevoegen en het geheel aan de kook brengen;
15 minuten zachtjes laten doorkoken;
De staarmixer erbij;
En: serveren maar!

Om het recept nog net iets meer taste te geven, heb ik er wat crème fraîche aan toegevoegd, wat gebakken bacon er overheen gestrooid, als ook wat vers geraspte parmezaanse kaas. Lekkere combi die het geheel net wat meer zoutige smaak geeft!

Daarnaast heb ik er een stokbroodje bij gebakken en er zelfgemaakte kruidenboter bij geserveerd. Dit was wel voornamelijk eigen inspiratie: roomboter, gesnipperde bieslook en peterselie, peper, zout, geperste knoflook en wat citroensap! Mjammie!

Geniet ervan! :)

Is het je wel eens opgevallen dat (zoals de meeste voorverpakte etenswaren) rode pepers bij onze grote vriend Albert écht véél te duur zijn. Je koopt er twee in een pakje voor 99 cent. Helaas heb ik niet altijd tijd om langs mijn favo toko’s op de Middellandstraat en Kruiskade te fietsen. Daar liggen de bedragen namelijk aanzienlijk lager.

Naast koken (waar ik voor het gemak gelijk mijn hobby maar van heb gemaakt ;)), ben door vriendlief bestempeld als zijnde “van de groenvoorziening”. Nou kan ik niet zeggen dat ik daar net zoveel talent voor heb als voor koken, maar met twee keer water per week doen de meeste plantjes het toch al een aantal jaar best prima.

Daarnaast heb ik wat projectjes opgezet. Een kweekkasje vol zaadjes. Ik dacht mijn culi kant met de groenvoorzieningskant te combineren, helaas hebben alleen drie stengels snijknoflook die bevlieging overleefd. De munt, maggiplant, peterselie en basilicum hebben het niet gered…

Bovendien kocht ik op de “goededoelenmarkt” van mijn werk een stekje van een rode peperplant. Dat is nu een maand of vier geleden en als hij 2 millimeter gegroeid is, is het veel: hier het bewijs, best een zielig plantje toch?
BTW. Ik verdenk dat sprietje naast het peperplantje ervan onkruid te zijn, maar.. de tijd zal het leren.
Voor de kenners onder ons: Tips? Wat doe ik fout??

Omdat ook een minipeperplantje dus niet aan mij besteed blijkt te zijn, zwichtte ik uiteindelijk voor een kant en klare peperplant van bovengenoemde grote supermarktketen. Toch grappig dat dat plantje waar bij aankoop al minstens 10 keer zoveel pepertjes zaten dan in het voorverpakte zakje maar 5 keer duurder is. Ook voor wiskunde heb ik geen talent, maar eens simpel rekensommetje wijst uit dat ik bij voorbaat al winst maak.

Daar stond hij dan, mijn peperplantje. Te prijken op de vensterbank. Na een maand of twee kwam ik tot de conclusie dat ik te weinig rode peper gebruikte. Het aantal had zich verdubbeld en dankzij een aantal zonnige Hollandse zomerweken, was een deel van de pepertjes al aardig aan het uitdrogen. Na wat googlewerk, kwam ik er achter dat deze uitgedroogde pepertjes niet rechtstreeks de prullenbak in hoefden (de compostbak durfde ik niet aan… wie weet wat je dan voor vreemde pittige aardbeien krijgt over een jaartje). De pepertjes legde ik een avondje in de oven op 90°c. Ik liet ze afkoelen en verpulverde ze vervolgens in de keukenmachine tot chilipoeder (wat korter in de keukenmachine levert chilivlokken op, bij mij mislukte dat ivm een telefoontje dat tussendoor kwam…). Gebruik een afsluitbare keukenmachine en let wel op bij het openen. Fijne chilipoeder vormt een damp die je écht niet in wilt ademen (geloof me).

Met een aantal rijpe pepers maakte ik chili-olie. Ook erg gemakkelijk om te maken: doe een cm olie in een pannetje, prik met de punt van een scherp mesje wat gaatjes in de chilipepers en leg ze in de olie. Laat het geheel 10 minuutjes (of voor een pittigere olie wat langer) op laag vuur opwarmen. De pepertjes zullen zacht worden en de olie neemt de smaak van de chili op. Olie in een potje of flesje en klaar is Kees.

Dus nu staan deze twee schattige potjes op het aanrecht te prijken… Nu nog verwerken in lekkere receptjes. To be continued!!